cHaNon's profileMy...PhotosBlogLists Tools Help

cHaNon boonyasiri

Photo 1 of 11
There are no music lists on this space.

My...

10/29/2006

เรื่องของชีวิต...(เรา)

 

ตอนนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นในชีวิตของผมมากมาย...

อยากรู้มั๊ย???

บางคนคงอยาก...แต่คงมีคนนึกในใจว่า ..."กรูจะรู้ไปทำไม??" 55 (มีคนคิดแบบนี้มั๊ยอ่ะ?)

เดี๋ยวจะไล่เรียงให้อ่านกันสักเรื่องสองเรื่องก็พอ...เนอะ

**********

อีก 15 วัน ... ชีวิตของนักศึกษาคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

ปี 2 เทอม 2 ก็จะเริ่มต้นขึ้น

ผมและเพื่อนของผมก็จะมีสิ่งติดตัวที่เรียกว่า "วิชาเอก-วิชาโท" กันแล้ว

ติดอยู่ที่ว่า ในทางนิตินัย ... ผมยังไม่ได้วิชาเอก !!!

555

แต่ในทางพฤตินัย... ผมเป็นหนึ่งในวิชาเอกนาฏศาสตร์ หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "เอกละคร" นั่นแหล่ะ

ส่วนวิชาโทก็คือ ... ภาษาอังกฤษ

สวัสดีเพื่อนเอกและเพื่อนโททุก ๆ คนนะ ยินดีมากๆที่ได้อยู่ร่วมเอกและโทเดียวกัน

ข้อความนี้เฉพาะเพื่อนเอกที่มีอันน้อยนิด...

"ดีใจที่พวกเราได้อยู่เอกละครด้วยกัน...สู้ ๆ นะเพื่อน แล้วเจอกัน!!!"

*****************

เขียนให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งผมรัก...

ขณะที่พิมพ์อยู่ตอนนี้...ผมนอนไม่หลับ

ในใจคิดแต่เรื่องของเรา...สองคน ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

 

อดีต...เราเหนื่อยกันเหลือเกิน...

ปัจจุบัน...เรารักกันมากขึ้น ทุกวัน ทุกวัน

อนาคต...ที่เราวาดไว้อย่างสวยงาม

 

แต่ ณ วันนี้ เรายังไม่เข้าใจกันในหลาย ๆ เรื่อง

คุณไม่เข้าใจผม...ผมไม่เข้าใจคุณ

มันเป็นปัญหาที่ยืนรอให้เราสองคนร่วมกันแก้ไข

ผมขอโทษ ในเรื่องบางเรื่อง นิสัยบางอย่าง...ซึ่งมันทำให้คุณคิดมาก

แต่ขอให้เชื่อไว้อย่างหนึ่งเถอะ...

"ผมรักคุณมาก"

ผมไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้...ผมไม่อยากให้คุณคิดมาก

ผมอยากให้เราสองคนใช้ชีวิตอย่างสบายใจกันทั้งคู่

แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้...ผมก็ต้องยอมรับมันให้ได้...เหมือนคุณ

ผมก็ต้องทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด...เหมือนเดิม

ผมก็ได้แต่หวังว่า...มันคงดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่

ผมมีความสุขมากนะ...ขอบคุณมาก ๆ

และเราจะมีความสุขแบบนี้...ตลอดไป...

************************

ผมคงกลับมาอัพสเปซใหม่ในอีกสักพัก...ขอบคุณที่ทุกคนเข้ามาอ่าน

 

 

 

8/30/2006

++ใช่ฉันหรือเปล่า??++


ลืมตามองฉันให้ดีอีกครั้ง
ความจริง...ความฝัน...ต่างกันแค่ไหน
รักที่เธอต้องการ ผู้ชายที่ฝันในใจ
ตอบตัวเองได้ไหม...ใช่ฉันหรือเปล่า

เธออายใครไหมที่เดินกับฉัน
จับมือกับฉันภูมิใจบ้างไหม
ฉันจะยอมรับฟัง หากเธอไม่แน่ใจ
ก็จะพร้อมทำตามหัวใจของเธอ

ไม่ได้เลิศหรู แค่คนบนพื้นดินทราย
ไม่ใช่เจ้าชาย ที่มีให้เธอได้ทุกสิ่ง
มีเพียงสองมือ ที่พร้อมจะทำเพื่อเธอด้วยรักจริง
ไม่มีวันจะทิ้ง... ให้เธอต้องเสียใจ...

เธออายใครไหมที่เดินข้างฉัน
สบตากับฉันอุ่นใจแค่ไหน
แม้ยังไม่ดีพอ ก็ไม่ต้องเกรงใจ
อยากจับมือกับฉันเรื่อยไปหรือเปล่า...

************************************

 

รักเธอมาก...เธอรู้มั๊ย

ห่วงเธอมาก...เธอรู้มั๊ย

แคร์เธอมาก...เธอรู้มั๊ย

 

ผมว่าเธอรู้

 

แม้ว่าผมอาจจะยังดีไม่พอ

แต่ผมก็พร้อมที่จะดูแลเธอ

อยู่ข้าง ๆ เธอ

 

บางครั้ง

ผมกลัว...

กลัวว่าคนอย่างผม...จะทำให้เธอลำบาก

 

แต่ผมเชื่อ...เชื่อเธอ

เชื่อในการตัดสินใจของเธอ

มันทำให้ผมมีแรง...มีชีวิตอยู่ต่อไปได้

แม้แรงนั้น...จะเหลืออยู่ไม่มากก็ตาม

 

รักนะ...



 

8/6/2006

++ไม่เป็นไรนะ++

 
 
        ผมจะรอคุณนะ...
 
เพราะคุณเป็นผู้หญิงคนสุดท้าย...ที่ผมจะรัก
 
เพราะคุณเป็นผู้หญิงคนสุดท้าย...ที่ผมจะมอบทุกสิ่งทุกอย่าง
 
เพราะคุณเป็นผู้หญิงคนสุดท้าย...สุดท้ายจริง ๆ
 
ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน...
 
ทำไมผมจึงรู้สึกเช่นนี้...
 
แต่ผมมั่นใจ...
 
ผมไม่สามารถลืมคุณได้แน่ ๆ ... (คุณรู้ดี)
 
ถ้าหากว่าเรา...จะต้องห่างไกลกัน
 
ผมก็คงไม่มีใคร...
 
และผมคงจะเก็บรักษาความทรงจำที่ผ่านมาเอาไว้อย่างดีที่สุด
 
เพราะผมคงไม่สามารถเอาความรู้สึกนี้...ไปมอบให้กับใครได้อีก
 
แต่ถ้าหากว่าเรา...จะได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
 
ผมก็จะดูแล รัก ... รักคุณมากเท่าที่ผมจะให้คุณได้
 
 
ผมขอโทษ ที่ผมยังอ่อนแอ...ยังร้องไห้
 
แต่ต่อไปนี้...ผมจะเข้มแข็ง...เข้มแข็งเพื่อรอคุณ
 
ผมจำคำสัญญาของคุณได้นะครับ...มันทำให้ผมไม่ท้อนะ...
 
คุณก็ต้องเข้มแข็งเหมือนกันนะคะ...
 
ห้ามท้อเหมือนกันนะ...
 
 
 
ถ้าไม่ไหว...กลับมานะคะ
 
 
 
ปิ้นก็ยังเป็นปิ้นดีของเหมียวจ๋านะคะ...อย่าลืมล่ะ
 
ปิ้นรักเหมียวนะ...
 
 
7/19/2006

++Luv U, Mizz U, Care About U++

 
 
                      จนถึงวันนี้ คุณคงรู้แล้ว...
                       ว่าผมรักคุณมากแค่ไหน
            ห่วงคุณมากแค่ไหน แคร์คุณมากเท่าไหร่...
 
           มันมากมาย...มากยิ่งกว่าชีวิตของผมเสียอีก
 
                         ก็เหมือนกันกับคุณ...
   ถ้าขาดคุณไป...ผมก็ไม่รู้จะใช้ชีวิตอย่างไรเช่นกัน
 
                    เวลาคุณไม่สบายใจ ผมรู้...
          และผมก็ไม่สามารถจะทิ้งคุณไว้คนเดียวได้
                      ผมทำไม่ได้จริง ๆ...
 
          ช่วงเวลาที่ผ่านมา...ผมไม่สามารถให้เวลา
              ...ดูแล...ปกป้องคุณได้อย่างเต็มที่
 
                  
     แต่ ณ เวลานี้...ผมสามารถให้ทุกอย่างกับคุณได้แล้ว
 
        ผมอยากจะชดเชยสิ่งที่ผมไม่เคยได้ทำเต็มที่...
 
                 ไม่รู้ว่ามันมากเกินไปรึเปล่า...
                      คุณจะรำคาญรึเปล่า...
                   แต่ผมก็เต็มใจและอยากทำ
 
             ผมเข้าใจว่าตอนนี้...คุณรู้สึกอย่างไร
 
                   คุณมีเรื่องให้คิดมากมาย...
 
  ผมจะรอวันที่คุณเข้มแข็ง ... วันที่คุณมีรอยยิ้มที่สดใส
 
           ผมก็จะเข้มแข็งขึ้นเช่นกัน...ผมสัญญา
 
    ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมจะอยู่ข้าง ๆ คุณเสมอนะ
                 เราจะเดินไปด้วยกันนะคะ...
 
 
 
 
 
 
**ปิ้นรักเหมียวนะคะ...ห่วงเหมียวมากด้วยรู้มั๊ย...ปิ้นขอโทษนะคะ
    ที่ทำเหมียวเสียใจ แต่ปิ้นไม่สามารถทิ้งเหมียวไว้อย่างนั้นได้จริง ๆ
    เหมียวเข้าใจปิ้นนะคะ...เราจะพยายามไปด้วยกันนะ "ปาร์ตี้ฟ้าม่วง-
    เพียงแค่ใจเรารักกัน-สายรุ้ง" รอเราสองคนอยู่นะคะ จุ๊บจุ๊บ**
 
 
 
 
 
 
7/9/2006

++เชื่อในตัวฉัน++

 
   อาจจะยังไม่ใช่ตอนนี้ ที่คุณจะมั่นใจในตัวผม
 
   ผมขอโทษ ... ที่ไม่สามารถทำให้คุณมั่นใจได้
 
                   นี่คงเป็นสาเหตุหนึ่ง...
                     ที่ทำให้เราสองค
         ยังเดินไปไม่ถึงสายรุ้งของเราสักที
 
                  แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า
     ผมมั่นใจในความรู้สึกของผมมากเพียงใด
 
      ผมมีชีวิตอยู่ได้ เพราะผมมั่นใจในตัวผม
มั่นใจในความรู้สึกของผม มั่นใจในความรู้สึกของคุณ
        และมั่นใจในความรู้สึกของเราสองคน
 
                    ผมก็ได้แต่หวังว่า...
    "เวลา" จะทำให้เราสองคนเข้าใจกันมากขึ้น
           และทำให้คุณมั่นใจในผมมากขึ้น
 
    และวันนั้น...วันที่สายรุ้งทอดตัวยาวสวยงาม
                      คงใกล้เข้ามา...
 
             ผมให้ชีวิตกับคุณไปแล้วนะ...
 
                   ผมเชื่อคุณนะครับ...
 
 
 
**ปิ้นรักเหมียวมากนะค้าบบบบ ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าลืมกินยาล่ะ
    เป็นห่วงนะ...จุ๊บ ๆ คิดถึงเหมียวนะ**